Opis
Aster alpejski jest byliną z rodziny astrowatych Asteraceae. Pochodzi z gór Ameryki Północnej, Azji i Europy, spotyka się go również w wapiennych rejonach polskich gór.
Jest to gatunek niski, osiąga 20-30 cm wysokości. Łodyga i liście są miękko owłosione. Dolne liście mają łopatkowy kształt, górne natomiast są lancetowate.
Kwitnie w maju i czerwcu. Kwiaty pojawiają się na wierzchołkach łodyg, są pojedyncze, o dość dużych koszyczkach kwiatowych. Kwiaty języczkowate mają niebieską, fioletową lub białą barwę, natomiast kwiaty rurkowate są żółte. Istnieje wiele odmian o różnej barwie kwiatów.
Ścięty będzie natomiast ozdobą domu lub altany ogrodowej. Nie należy przy tym do bylin wymagających.
Wymagania
Aster alpejski preferuje stanowiska słoneczne, nadaje się do wysadzania na rabatach, w ogródkach skalnych.
Rozmnażanie
Rozmnaża się przez podział roślin, sadzonki i nasiona.
Pielęgnacja
Wszystkie gatunki marcinków wymagają stanowisk słonecznych i przewiewnych. Bujnie rosnące astry nowoangielskie, nowobelgijskie i krzaczaste lubią gleby przepuszczalne, żyzne oraz wilgotne. Aby wyglądały zdrowo i kwitły obficie, należy je w sezonie nawozić i podlewać. Na suchym i ubogim podłożu szybko tracą dolne liście.
Wszystkie gatunki, poza astrem Frikarta, są w pełni mrozoodporne. Rosnące w ogrodzie skalnym astry alpejskie i tongolskie należy okrywać na zimę gałązkami drzew iglastych.